Büyük eserleri taşlar değil, işler meydana getirir.

Düşler ve hayaller…

Hepimizin düşleri, hayalleri vardır…

Bu düşlerle, hayallerle yolculuklara çıkar, var olur değişir, değiştirir ve yaşamı yaşanılır kılar insan.

Biz kas hastalarının da bütün insanlar gibi düşleri ve hayalleri vardır. Çoğunlukla tekerlekli sandalyede yaşasak da, bu düşler doğrultusundaki yolculuklarımız, sağlıklı insanlara göre kat kat fazla emek gerektirse de düşlerimizden asla vazgeçmemeliyiz.

İnadına umut etmek ve bu umutların ardına takılıp yolculuklarımıza devam etmek gerekir ki hayat daha anlamlı, daha yaşanılır olsun.

Yaşadığımız toplumda hayallerimiz, bir çocuğun uçurtmasının elektrik tellerine takılmasının yarattığı hayal kırıklığı ile sonuçlanır çoğunlukla…

Kimimizin düşleri, hayata atılmayı istediğimiz ilk gün dışarıya çıktığımızda, eğreti bir kaldırımın gereksiz yüksekliğine takılır bazen. Bazen, formaliteden yapılmış bir rampanın yüksek eğimine, bazen okul kapısındaki saymakla bitmeyen basmaklara… Bazen de, altına imza atılan uluslar arası sözleşmelere rağmen bir türlü hayat bulmayan uygulamalara; bunun için açılmış sayısız davalara, bir türlü sonuçlanmayan yargılamalara takılır düşlerimiz…

Kimiz işsiz olduğu için yüreğini şehirlere gömmek zorunda kalır…

Kimimizin hayalleri asansörü olmayan bir apartmanın beşinci katına hapsedilir…

Kimimiz toplumun acıyan gözlerle bakan cehaletine teslim eder hayallerini ve kendini dört davar arasına kapatır.. Hayatı bilgisayar ekranında, sanal bir dünyada yaşar…

Bu kader midir?

Hayır asla değil!..

Bizler her koşulda hayallerimize sıkı sıkı sarılarak mücadeleyi sürekli kılmak zorundayız. Hayatı ancak bu şekilde yaşanır kılmak mümkün. Daha aydınlık yolların ve yolculukların önünü açan da budur… Bizim olana sıkı sıkı sarılmak ve bundan asla vazgeçmemek…

Yokuş bir yolun başında…

Ulaş Yağan…

Muş’un Malazgirt ilçesinde yaşayan bir arkadaşımız. Bir kas hastası Ulaş.

Bu yıl oluşan Hasta Gönüllü ağımız dahilinde çıktığımız yolculuğumuza dahil olmasını heyecan ile karşıladık.

Sevgili Ulaş’ı tanımaya çalıştığımda müthiş zeki ve tek başına verdiği mücadeleden yorgun bir insanla karşılaşıp olabildiğince üzüldüm.

Ulaş mimar olup engelliler için daha yaşanılır bir dünya düşü kurmuş, yıllar yılı bunun mücadelesini vermiş. Ancak karşılaştığı olumsuzluklar karşısında sonunda pes etmişti. Lise eğitimine açık öğretimden devam etmek için çabalamış. O’nun bu çabalarının önünü dik ve kayalık bir yokuş  kapatmış. Zira, bir kas hastası olan Ulaş’ın evi dik bir yokuşun başındadır. Ulaş bu dik yokuşu bir türlü aşamaz! Taşlarla kayalarla kaplı 30 metre yolu, distrofin üretmeyen zayıf kaslarıyla aşıp, okuluna bir türlü ulaşamaz! Ulaş’ın umudu çoktur ama yolları bozuk olan evinden ana yola çıkma olanağı yoktur. Çaresiz, eğitimini tamamlamaktan da vaz geçmiştir Ulaş…

Umuda ulaşan bir yol…

KASDER’den dostlar ile paylaştım sorunu öncelikle. Türkiye KASDER Hasta-Gönüllü Ağı’nı harekete geçirelim, sorunu çözemezsek, Ulaş’ı ışığa kavuşturmanın “bir yolunu buluruz” dediler dostlar.

KASDER Hasta-Gönüllü Ağı olarak önce bireysel ilişkileri kullanalım istedik. Bu amaçla ağın bir temsilcisi olarak Malazgirt belediye başkanı Mehmet Nuri Balcı’ya ulaştım. Bir akrabasının vefatı üzerine taziyede buldum kendisine. Türkiye Kas Hastalığı Derneği ve kas hastalarından bahsedip, sorunu kısaca özetledim kendisine. Bir hafta sonra kendisini arayacağımı vurgulayarak kapadım telefonu.

Bir hafta kadar sonra sevgili Ulaş aradı beni; Malazgirt Belediye Başkanı Mehmet Nuri Balcı kendisini araştırmış ve bulmuş, her türlü sıkıntısını ve yol sorununu çözeceği sözünü vermiş kendisine. Dünyalar Ulaş’ın ve Ulaş’la birlikte benim olmuştu sanki…

Ardından gelen haberler daha da güzeldi; Ulaş’ın evi, kışın yol açma araçlarına dahi geçit vermeyecek denli büyük kayalarla kaplıydı. Malazgirt Belediyesi’nin taş kırma araçları yoktu! Ama olsun, tek insana dair bile olsun, ona umut olmanın bir inancı vardı belli ki;

Malazgirt Belediyesi, kısa sürede belediye olanaklarını seferber etmişti bile. Belediye başkanı Mehmet Nuri Balcı, Ulaş’ın evinin yolunu kapatan büyük kayaların temizlenmesi işini bizzat takip ederek sağlamış, iş makinelerinin başında durmuştu. Ulaş’ın evinden, yaz kış daha özgür çıkabileceği umuda ulaşan geniş bir yolu yaptırmıştı bile…  Kim bilir, belki de umuda ulaşan bir yoldu artık bu…

* * *

Ulaş şimdilerde, 7 Ağıstos’ta gireceği açık öğretim sınavlarına büyük bir heves ile hazırlanmakta. Önümüzdeki Mayıs ayında liseden mezun olmayı hedeflemiş durumda. Bu enerji ile umut ediyorum önüne konan engelleri aşıp üniversiteyi bitirmeyi de hedefleyecek, daha özgür ve hayata dair düşlerinin peşinde yürümeye devam edecektir. Bizler de dernek ve üyeler olarak bu yolculuğunda Ulaş’ın hep yanında olacağız.

Malazgirt Belediye Başkanı Mehmet Nuri Balcı beye alışılmadık duyarlı desteğinden dolayı teşekkür ediyoruz. Mehmet Nuri Balcı duyarlılığında insanların çoğalacağı bir gelecek umuduyla diyoruz ki;

Bizim olandan vazgeçmeden mücadeleye ve yola devam…

Fatma Çoban

Türkiye Kasder Hasta-Gönüllü Ağı Yöneticisi